Ish-Presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi, e ka nisur fjalën e tij përmbyllëse në procesin gjyqësor kundër tij dhe tre krerëve të tjerë të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës në Gjykatën Speciale në Hagë me urimin për qytetarët e Kosovës me rastin e 18-vjetorit të Pavarësisë, teksa u kthye në kujtimet e tij në momentin e shpalljes së pavarësisë nga ana e tij.
“Dje në Kosovë u shënua 18-vjetori i Pavarësisë. Nga kjo sallë dëshiroj të përcjell urimin tim për këtë përvjetor të rëndësishëm!”
Me këtë rast ai u deklarua i pafajshëm ndaj akuzave për krime kundër luftës dhe njerëzimit duke i cilësuar si të pavërteta akuzat e Prokurorisë Speciale ndaj tij, ndërsa sqaroi se në kohën që iu bashkua luftës në Kosovë, ka qenë student në Zvicër.
“Për gati tri vjet në këtë sallë ju keni dëgjuar akuzat e prokurorisë. Ju keni dëgjuar edhe të vërtetën. Është vetëm një e vërtetë. Unë jam plotësisht i pafajshëm. E kam thënë dhe e them sërish me bindje të plotë, unë bashkëndjej dhe shpreh keqardhje për të gjitha viktimat që kanë pësuar në Kosovë pa marrë parasysh përkatësinë e tyre etnike”
Thaçi: Milosheviçi ishte i vetmi që bënte plane morbide
Në fillimin e vitit 1998, atëherë kur ndodhën masakrat në Likoshan, Prekaz e Qirez, Thaç tha se ishte student në Universitetin e Cyrihut dhe nuk ka pasur plane për marrje kontrolli në Kosovë, por përgatitej për studime.
“I vetmi njeri që bënte plane morbide ishte Sllobodan Millosheviqi. Plane për një gjenocid tjetër, të ri në Kosovë. Prandaj si shumë qytetarë të tjerë kosovarë, edhe unë më herët u detyrova ta lëshoj Kosovën sepse regjimi i Millosheviqit më kishte ndjekur. Ai më kishte dënuar në mungesë me akuzën se kisha shkelur ligjet e tij diskriminuese. Më vonë po i njëjti regjim do të dënonte edhe presidentin Clinton, sekretarin Albright, kryeministrin Bler, kancelarin Shreder, presidentin Shirak, sekretarin e përgjithshëm të NATO-s, Solona dhe të tjerë. Dënime në mungesë,” sqaroi Thaçi, dhe me rastin e kthimit në tij në Kosovë, ai bëri atë që do ta bënte çdo njeri që populli dhe familja e tij të përballej me një gjenocid të tillë. Ai tha se ndjehet krenar me atë çfarë ka bërë me UÇK-në.
“Duke i parë masakrat ndaj popullit tim, unë si shumë të tjerë, nuk mund të qëndroja indiferent. Vendosa të kthehesha në Kosovë në pranverë të vitit 1998. Ky ishte vendim krejtësisht personal i imi, i askujt tjetër sepse nuk mund të qëndroja anash ndërsa familja dhe populli im përballej me shfarosje. Bëra atë që do ta bënit secili prej jush nëse vendi juaj, populli juaj do të përjetonte atë që përjetoi populli im. Për këtë jam shumë krenar dhe nuk i bie pishman asnjëherë,” theksoi Thaçi i bindur edhe sot se pa ndërhyrjen e NATO-s nuk do të kishte as liri e pavarësi në Kosovë. E pavarësia, shtoi ai, s’ka qenë mjet për marrje pushteti, por për dinjitet.
“Kjo prokurori më thuri shumë lavde e më ndau shumë tituj e grada. Por e vërteta është krejt tjetër. Unë nuk isha ai që transportova rezistencën nga Perëndimi në Kosovë, unë iu bashkova rezistencës në Kosovë. Nuk ishte kthimi im nga Perëndimi, arsyeja pse UÇK po masivizohej, arsyeja ishte Slobodan Milosheviçi”, tha Ish-Presidenti i Kosovës.
Me këtë rast, Thaçi citoi Sekretaren e Shtetit Madeliene Albright: “Milosheviçi me sjelljet e tij ndaj popullit të Kosovës është rekrutuesi më i madh i UÇK-së”.
Ai tutje tha se suksesi më i madh i Kosovës ishte bashkëpunimi me Perëndimin.
“Ata na ndihmuan pikërisht sepse e dinin se kush ishim dhe çfarë qëllimi kishim. Unë me asnjë çmim, në asnjë rrethanë nuk do të rrezikoja këtë aleancë me asgjë në këtë botë sepse ashtu do të rrezikoja vet lirinë e Kosovës, ekzistencën kolektive,” tha Thaçi duke sqaruar në fjalën e tij përmbyllëse në Hagë se paqja s’do të mund të vinte pa ndërhyrjen ndërkombëtar në Kosovë ndërsa ai ishte në kontakt të vazhdueshëm me Administratën amerikane për çdo proces.
“Shpresa jonë e vetme për shpëtim ishte bota demokratike, SHBA dhe NATO. I tërë fokusi im ishte ndërtimi dhe forcimi i kësaj aleance. Për këtë qëllim udhëtova në shumë kryeqytete për t’i bindur për kauzën tonë të drejtë…Kudo që isha, isha në kontakt të vazhdueshëm me zyrtarë të Administratës Amerikane”, tha ai.
Thaçi: Kosova zgjodhi paqen e demokracinë, Serbia zgjodhi luftën dhe gjenocidin
Kosova zgjodhi paqen e demokracinë, tha Thaçi në fjalën e tij përmbyllëse para Gjykatës Speciale në Hagë, derisa Serbia zgjodhi luftën dhe gjenocidin.
Akuzave të Prokurorisë se qëllimi i katërshes së UÇK-së ka qenë marrja e pushtetit me rastin e çlirimit të Kosovës, ai iu kundërpërgjigj duke argumentuar se ky pretendim nuk është i vërtetë, duke u nisur nga fakti që kanë pranuar që “bashkësia ndërkombëtare ta kishte fjalën kryesore në Kosovë”.
“Kosova zgjodhi paqen e demokracinë, derisa Serbia zgjodhi luftën dhe gjenocidin. Për të ndihmuar bashkësinë ndërkombëtare ashtu siç na kërkohej nga perëndimorët, të tri grupet, LDK, UÇK dhe LBD-ja u pajtuam për formimin e Qeverisë së Përbashkët, që do të funksiononte deri në zgjedhjet e lira në Kosovë. Ishte marrëveshje për të bashkuar forcat dhe energjitë për një qëllim të përbashkët: lirinë e Kosovës. Sot si mund dikush të pretendoj që qëllimi ka qenë marrja e kontrollit të Kosovës, kur ne pranuam që bashkësia ndërkombëtare ta kishte fjalën kryesore në Kosovë, pastaj që UÇK t’ia dorëzonte armët NATO-s, siç ndodhi më qershor 1999 – shtator 1999”, tha ai.
Thaçi: Serbët dhe komunitetet e tjera, ishin viktima të Milosheviçit sikurse ne
Ish-kreu i UÇK-së përmendi faktin që pas kapitullimit të Milosheviçit, Kosova hyri në administrim ndërkombëtar në çdo hallkë të pushtetit. Ai tha se bashkëpunoi me strukturat e përbashkëta të UNIMK-ut për zbatimin e misionit të tyre.
“Gjatë tërë kësaj kohe, i vetmi pushtet që kisha unë ishte pushteti i zërit tim. Siç e keni parë gjatë procesit gjyqësor, unë përdora zërin tim për të promovuar një shoqëri shumë etnike, tolerante në vendin tim në Kosovë. U bëra thirrje serbëve lokal që të qëndrojnë në shtëpitë e tyre që të ndërtojnë një jetë të re së bashku me ne. Edhe ata, serbët dhe komunitetet e tjera, sikurse edhe ne ishin viktima të Milosheviçit. Nuk ishte aspak e lehtë të bëje këtë pas gjithë asaj që kishte ndodhur, por ishte gjëja më e drejtë për t’u bërë”, tha ai.
Këtë thirrje, tha Thaçi, e bëri në kohën kur kishte mijëra të vrarë e mijëra të zhdukur. “Ajo që po bëja mund të kishte edhe pasoja fizike, por edhe elektorale. Por Kosova ishte më e rëndësishme sesa fati im personal,” tha Thaçi duke shtuar:
“Kur votuam në parlament për themelimin e kësaj gjykate, ne besuam që ajo do t’i trajtoj akuzat në raportin e Dick Martyt dhe do të vepronte në përputhje me Kushtetutën dhe ligjet e Kosovës, në praktikë as njëra as tjetra nuk ndodhi. Unë ende kritikohem në Kosovë pse mbështetëm themelimin e kësaj gjykate.
Kritikët thonë se kjo gjykatë synon kriminalizimin e luftës sonë për liri dhe idenë e Pavarësisë. Kësaj s’i kam besuar atëherë kur u votua, por uroj sinqerisht që koha të dëshmoj që unë kisha të drejtë e kritikët e kishin gabim. Kjo Prokurori në vend se t’ia heq renë e zezë Kosovës, kërkon t’ia zë diellin me një stuhi të zezë, të ashtuquajtur: Ndërmarrje e Përbashkët Kriminale.”
Në mbyllje të fjalës së tij përfundimtare në seancën gjyqësore në Hagë, Ish-Presidenti i Kosovës, Hashim Thaçi tha se i vetmi vendim i drejtë që mund të marrë trupi gjykues është shpallja e pafajësisë së plotë, ndërsa kishte dhe një kërkesë për fund:
“Sot në përfundim të këtij procesi, kam vetëm një lutje për ju të nderuar gjyqtar, që vendimi juaj të jetë në përputhje me Kushtetutën e Kosovës, ligjet, provat dhe faktet. Provat e paraqitura e bëjnë shumë të qartë se akuzat nuk qëndrojnë. Prandaj i vetmi vendim i drejtë është pafajësia e plotë.”