Kabunia “Edi Rama”
nga Agim Popoci
Pas 70 vjet të terrorit komunist, lideri i partisë që e bëri shkrumb e hi këtë vend, Edi Rama, vendosi ti drejtohet popullit shqiptar me një ëmbëlsi duke u shfaqur me një Kuze ku kishte ujë 24 orë, kthim të pronave, dëmshpërblim për të përndjekurit politik, fonde për bujqësinë, shëndetësinë falas, e shumë shumë premtime të tjera që mileti i besoi meqë iu serviri një Kabuni e vërtetë, në krye të së cilës kishte aq shumë rrush të thatë, sheqer, kanellë dhe copa gjalpi pa kursyer.
Këtu ndikoj dhe mishi i dashit si pjesë e kësaj ëmbëlsire, kur dihet që ky lloj mishi jo vetëm pse është i qafës, konsiderohet një delikatesë e shëndetshme me përmbajtje të lartë të vitaminës B, përshpejton metabolizmin, ka efekt pozitiv në tonin e përgjithshëm të trupit si dhe elementë që përmirësojnë funksionet e sistemit nervor qendror, parandalojnë stresin dhe stabilizojnë gjumin.
Kështu, shqiptarët iu futën Kuzesë që iu ofroi Edi Rama të mahnitur nga korja e karamelizuar mbi Kabuni dhe gjalpi që kishte depërtuar në shtresat e kësaj mrekullie shqiptare që e njohin për ëmbëlsirë, dhe filluan ta konsumojnë me delikatesë ashtu siç ishte shijuar ndër shekuj!
Ndërsa po kalonte koha dhe shtresa e sheqerit, rrushit të thatë dhe kanellës po konsumohej ndërkohë asgjë nga premtimet e Edi Ramës nuk po mbaheshin, madje me ruspë po zhdukej edhe ajo traditë që me fanatizëm të rrallë ishte ruajtur, shqiptarët dolën te shtresa e orizit duke parë vërdallë se jo Shqipëria por edhe vetë Tirana ishte transformuar në emër të bashkëkohores, duke bastarduar dhe bërthamën e kryeqyteti shqiptar me shkatërrimin e çdo gjëje nga trashëgimia, Teatrit Kombëtar, Pazarit Ri e deri tek Kulla e Sahatit që u asfiksua nga kullat e Lali Erit, dreqit, të birit e të shenjtëve komunistë pa shpirt!
Por, shqiptarët ndonëse orizdashës filloi t’iu ngecë edhe orizi në fyt ndërsa Kuzeja po boshatisej dhe ishte vetëm qiellza me pak sheqer dhe kanellë që i mbante me shpresën se shëndetësia edhe mund të bëhet falas, pronat do të legalizohen, dëmshpërblimet e të përndjekurve do të merren, ndërsa Edi Rama u kujdes t’ju mbushë gjithë boshllëkun nga veshi tek qiellza, me lajmin mbi arrestimin e Saliut!
Duke njohur dashurinë për orizin të llumit komunist të Zonës së Parë Operative, Edi Rama e përdori edhe për nxitjen e mpleksjes me gjeneratat e reja të qytetarëve të Tiranës që po rriteshin si dhe punësimin e tyre, dhe nuk e kishin idenë se ishin po këta kriminelë që ju pushtuan shtëpitë dhe u bënë pis jo vetëm trashëgimin familjare por edhe traditën e çmuar që nuk e lëvizi dot asnjë pushtues nga turku deri serbi komunist, ndërsa vazhdoi të shkatërroi gjithçka shqiptare duke e lënë nivelin e ulët të këtij kombi me kokën ulur para Kuzesë, pa të drejtën për shëndetësi, art, kulturë, dhe, gjithçka që i takon një njeriu normal edhe nëse ka drejtën e konsumit të Kabunisë!
Edhe për nivelin intelektual mendoi njeriu që jo rastësisht kishte ardhur në krye të shtetit shqiptar, nënshtrimin ose braktisjen e atdheut!
Por, vetëm një gjë, që është dhe elementare, nuk e kishte llogaritur Kryeministri i Agasit dhe Ballukut, Edi Rama, aftësimin për gatimin e Kabunisë!
Është e lehtë që mbi rrënojat e shtëpive tradicionale tironse të gjesh edhe sot një Kuze cilësore, por, është shumë e vështirë që nga ata që pushtuan Tiranën në vitin 1944, të gjesh qoftë dhe një dashamirës të ketë marrë diçka nga traditat e këtyre njerëzve me zemër të madhe, që sot me shumë emocion një shqiptar normal i drejtohet kësaj pjese të fisme të kombit, Tirons; Të mos flasim për gatimet e tyre!
Çdo gatim kërkon dashuri, në veçanti Kabunia, pjesë e së cilës është mishi nga qafa e dashit, dhe këtë nuk e kishte llogaritur hirësia e pastorit Gogu, Edi Rama, dhe, këtu ngeci si pushteti i tij ashtu dhe shqiptarët kur erdhën në Kuzenë që kishin para, kur piruni i tyre ndaloi në mishin e dashit!
Karremi i Edi Ramës, me shumë të meta, nuk kishte se me kë ta gatuante këtë lloj mishi me mjaft kalori, shumë yndyrë dhe shumë proteina, sepse përveç të tjerave, gatimi i këtij lloj mishi cilësor është, art!
Çuditërisht, këtu nuk i ndihmoi as prejardhja e tij greke, kur dihet, sipas OECD-FAO, se Greqia kryeson në BE në konsumin për frymë të mishit të dashit me 12.3 kg.
Kjo bëri që Kabunia e servirur nga Edi Rama me ngecjen e shqiptarëve te mishi i dashit i pagatuar, përveç se të shkaktoj çrregullime në gëlltitje dhe siklet në rrugët e frymëshkëmbimit, të nxisë miletin të filloj të mendoj se kush është autori i gjithë kësaj situate!
Mirë, të gjithë atyre që janë demokratë dhe Edi Rama nuk e ka problem ti akuzoj pa teklif se kanë çrregullime me gëlltitje si çdo i sëmurë me Parkinson, demencë, sklerozë multiple, hemorragji ose infarkti në tru, dhe u është paralizuar faringu, por këtu problemi ishte shumë më i madh se me çeçenë që mund ti ketë ulur në emër të partisë, para një Kuzeje me Kabuni!
Nëse elektoratin e Saliut e akuzon pa problem për malok, si do t’ia bëjë me ata të Enverit, Gramozit, Kapos, Ballukut e deri tek ata të Ramizit, Paulinit dhe Tomës, që mund të kenë pranuar të ulen para një Kuzeje me Kabuni, por mishin e dashit, në veçanti atë të qafës, e njohin jashtëzakonisht mirë, ashtu siç e njohën për 80 vjet qafën e një ballisti, dhe nuk i mashtron dot!
Çdo vepër arti është fëmijë i kohës së vet dhe shpesh është edhe nëna e ndjenjave tona, ka thënë shumë kohë më parë njëri ndër piktorët më të mirë të shekullit XX, Wassily Kandinsky, i cili ka lenë gjurmë të thella aty ku studioj dhe jetoi gjatë një pjese të mirë të jetës së tij, München!
Ashtu si sot Shqipëria, që është fëmijë i kohës së Edi Ramës dhe shpesh nëna e ndjenjave të të gjithë atyre që i kanë besuar dhe janë ulur para Kabunisë që u serviri Kryeministri, por, tashmë duke filluar të mendojnë ndërsa mishi i dashit i pagatuar filloi t’ju vërtitej nëpër gojë bashkuar dhe me lëngun e mishit që nuk po e honepsin dot!
Sot, ndërsa copa e mishit të dashit të gatuar nga një kriminel komunist nuk e kalon dot faringun, mund ta thelloj çdo shqiptarë në mendime për autorin e kësaj Kabunie i cili Bllokun në Tiranë e bastardoi vetëm pasi erdhi ai në pushtet, dhe ndonëse nuk kishte asnjë pallat përveç se shtëpi të pushtuara nga “çlirimtarët”, sot nuk ka vend për asnjë fije floku nga betoni!
Autori i kësaj Kabunie është ai që Pazarin e ri e futi në vrimën e kullave ndërsa Liceu merr frymë vetëm nga rruga ku kalojnë makinat e ushqyera me naftë të vjedhur Ballshi, pjesa tjetër njehë vetëm një pushtues, betonin!
Shkolla e Baletit qanë ndërsa përreth kullat i spostojnë oksigjenin, ndërkohë Autori i Kabunisë e ngushëllon me lejen e ndërtimit tek ATSH-ja, aty ku do të ndërtohet kulla aq sa i është lejuar të zotit, të tallet me futbollin shqiptar!
Miliarderi i Edi Ramës i cili milionat e parë i bëri në Serbi kishte bërë shumë të pabëra në kryeqytet, por, aty ku bektashinjtë nuk morën dot pronën e vetë, bosi i Tunelit që u ndërtua për të vjedhur Balluku u shfaq me Bankën e tij. Shqiptarët me mish dashi nëpër gojë edhe mund ta kthejnë kokën paksa nga godina që mbulon Dajtin, por logoja e bankës të bënë që të kesh më shumë oreks nga Lana e pistë e Lali Erit, se sa nga vepra e një oligarku të çelur në një vezë serbe!
Por, rruga drejt Sheshit Skënderbe është edhe më e trishtë, madje shumë më e trishtë se mishi i dashit të pagatuar në gojën e një shqiptari të vjedhur e të mashtruar nga Edi Rama, që nuk di nga t’ia mbajë! Xhamia e Et’hem Beut me kulla sipër nuk të lë shije të mirë, mund të ndalesh i trishtuar duke parë Kullën e Sahatit, por kalimtari i parë normal do të ngushëlloj me lajmin se Teatrin e Operës dhe Baletit mund ta shohësh edhe pak ditë; Edhe Bibliotekën, po, po edhe Bibliotekën Kombëtare nga e cila asgjë kombëtare nuk ka ngelë!
Këtu mund ta kuptosh se Rilindja Urbane ose rikthimi i hapësirave publike në funksion të komunitetit është si Kabunia deri tek mishi i dashit, por, ka një dallim që me ndihmën e trashëgimisë tironse e kupton se çfarë do të thotë aromë e lëngut të mishit të dashit dhe çfarë është aroma e përmbytjes: Shikoje Edi Ramën, aty sheh përmbytjen, rënien e inerteve, maleve të tëra, rrugëve që shemben dhe me përvojat e fundit edhe tunelet!
Trishtimi mund të bëjë që ta kthesh kokën djathtas, ndoshta edhe mund të ndihmoj në gëlltitjen e mishit të dashit, ku i dihet, por aty do të shohësh gropën ku ishte Teatri Kombëtar, dhe, me miratimin e shumicës së vetë aktorëve të këtij Teatri, ai u shemb! I riu edhe do të vijë, por aktorët komunistë të këtij Teatri aktualisht janë me kokë në Kabuni duke kërkuar fundin! Kuzeja u thotë se filmi i bëri si ata ashtu edhe Edi Ramën më të famshëm, televizioni i bëri me para, por, me ca rrush të thatë nëpër dhëmbë, dhe kanellë që iu ngjitet nëpër qiellzë, nuk po e kuptojnë dot pse ata dhe bashkëmendimtarët e tyre për shembjen e Teatrit, nuk janë më të mirë, ashtu si pjesa tjetër e popullit shqiptarë që është e painteresuar kur Kryeministri i tyre iu ofron edhe Kabuni!
Jo për ata që vetëm bllaçisin, por, edhe që lexojnë, në fillim të viteve ’50-të të shekullit të kaluar e ka thënë shumë qartë regjisori i madh amerikan, Terence Mann:
Filmi do t’ju bëjë të famshëm, televizioni me para, dhe, teatri do t’ju bëjë më të mirë!
