Super të pasurit nuk blejnë më sende, por përvoja

Ekonomia e përvojave ka një grup të ri ndjekësish, dhe nuk është më klasa e mesme që po këmben “gjërat” me “kujtime”.

Janë ultra të pasurit, shpesh me portofol investimesh prej 100 milionë dollarësh ose më shumë, që po e kthejnë vetë aksesin në luksin përfundimtar.

Në botën e tyre, përmirësimi nuk është thjesht një biletë në klasin e parë. Është tavolina e minutës së fundit në restorantin më të vështirë për rezervim në qytet, hyrja private në një klub vetëm për anëtarë, festa pas ndeshjes me ekipin fitues, një seancë stërvitjeje me legjenda të sportit apo një koncert që zakonisht nuk blihet dot me para.

Udhëtimi mbetet baza, por qendra e gravitetit po zhvendoset drejt përvojave të rralla dhe premium rreth sportit, argëtimit dhe ngjarjeve kulturore, ato pak metra më afër aksionit që shumica e njerëzve nuk i shohin kurrë të reklamohen.

Ky është realiteti në të cilin jeton çdo ditë Stuart McNeill, themelues i Knightsbridge Circle. Ai e krijoi këtë kompani në Londër në vitin 2012, pasi kishte punuar në segmentin elitar të American Express.

Ambicia e tij ishte e thjeshtë: të ndërtonte një model concierge që nuk funksionon si një qendër telefonike, por si një zyrë private që menaxhon përvojat e klientëve.

Sot Knightsbridge Circle mbahet qëllimisht i vogël, “mund t’ju them saktësisht, janë 104”, thotë McNeill, sepse vetë të qenët e rrallë është pjesë e produktit.

Pas pandemisë, shpenzimet kaluan nga posedimet te momentet, dhe më pas te momentet me status.

Sipas McNeill, periudha pas Covid-19 ishte një pikë kthese.

“Njerëzit qëndruan në shtëpi gjatë izolimeve dhe thanë: nuk kam nevojë që gruaja ime të ketë 10 çanta Hermès Birkin. Gjithçka ka të bëjë me përvoja të jashtëzakonshme me familjen,” tha ai.

Por ultra të pasurit po e çojnë këtë trend edhe më tej: drejt përvojave që janë njëkohësisht të paharrueshme dhe të vështira për t’u përsëritur.

Nuk është thjesht të ndjekësh Wimbledon. Është ta ndjekësh me akses prapa skene, në sallone private, pranë fushave të stërvitjes. Nuk është “të marrësh bileta”, por ta kthesh një event në një histori disa-ditore me akses, intimitet dhe siguri.

McNeill e quan këtë “udhëtim për evente”, dhe ai po përjeton një bum.

Një ndryshim tjetër interesant është se të pasurit nuk kërkojnë vetëm vendin më të mirë në sallë. Ata duan “vendin plus”: lozha plus festa pas eventit; arena plus hyrja private; ndeshja plus një ish-lojtar që i mirëpret; koncerti plus një moment që kthehet në histori familjare për vite me radhë.

Në këtë mënyrë funksionon mekanizmi më i fortë i ekonomisë së përvojave: një event një natë kthehet në një kapital social. Bileta bëhet histori. Historia bëhet status.

Një tjetër zhvillim është mosha gjithnjë e më e re e klientëve.

Krijimi i pasurisë, sidomos nga kriptovalutat, ka sjellë një brez të ri të pasurish me prioritete të ndryshme.

Së pari, shëndeti dhe jetëgjatësia janë bërë standard. Disa udhëtojnë me kuzhinier privat jo për luks, por për kontroll mbi dietën dhe mirëqenien.

Së dyti, luksi po përkufizohet gjithnjë e më shumë si saktësi: vendi i saktë, koha e saktë, privatësia e saktë dhe një nivel personalizimi pothuaj obsesiv.

Megjithatë, edhe për këta klientë vlera ka rëndësi. Edhe pse mund të paguajnë pothuajse çdo shumë për rezultatin e duhur, ata e urrejnë ndjesinë se janë mashtruar.

Në fund, për ultra të pasurit përvojat nuk janë më thjesht shpenzime. Ato janë investime në identitet: rituale familjare, mjete pozicionimi social, investime në mirëqenie dhe madje vendime që mund të ndikojnë në rrugën e karrierës së brezit të ardhshëm. /Forbes/Monitor/