Çfarë duhet të lexoni për të kuptuar punëdhënësin tuaj të ardhshëm

Nga “Procesi” i Franz Kafkës te “1984” e George Orwell

Mirë se erdhët në Ungoliant! (Në këtë artikull të The Economist, “Ungoliant” përdoret si një kompani imagjinare, një lloj korporate satirike). Si pjesë e procesit të integrimit, ju nxisim të lexoni disa libra përpara se të filloni punën.

Kjo do t’ju japë mundësinë më të mirë për të kuptuar kulturën tonë të veçantë.

Nëse një listë leximi ju duket si diçka e dalë mode, nuk është aspak kështu. “Princi i Vogël” zë një vend të veçantë në kulturën e Netflix: Antoine de Saint-Exupéry citohet ende në udhëzuesin kulturor të kompanisë.

Trupat Detare të SHBA-së kanë diçka të quajtur “Programi Profesional i Leximit i Komandantit”, një lloj klubi libri me plumba, ku ushtarakët pritet të lexojnë pesë tituj në vit nga një listë rekomandimesh mbi strategjinë, luftën dhe vendimmarrjen.

“The Looming Tower”, një histori e sulmeve të 11 shtatorit, dhe, disi më çuditshëm, “Impro”, një udhëzues për teatrin e improvizimit, kanë qenë pjesë e listave të leximit për punonjësit e Palantir. Edhe forma të tjera argëtimi mund të japin të dhëna për mënyrën se si shefat duan që ju të mendoni.

Kur ishte fëmijë, Howard Schultz, njeriu pas Starbucks, ishte një adhurues i madh i versionit me Gene Wilder të filmit “Willy Wonka & the Chocolate Factory” (Willy Wonka & Fabrika e Çokollatës).

Kur po planifikonte hapjen e roasterisë (vendi ku piqet kafeja) së parë të kompanisë, një hapësirë premium e ndërtuar rreth kulturës së kafesë, ai ftoi një grup drejtuesish në shtëpinë e tij për të parë filmin dhe për ta përdorur si burim frymëzimi.

Në Ungoliant, ju nuk do të ftoheni kurrë të shihni filmin e dashur të fëmijërisë së shefit. Willy Wonka nuk është ylli ynë udhërrëfyes. Por nëse lexoni librat e mëposhtëm, do të kuptoni vlerat tona dhe mënyrën se si na pëlqen të punojmë.

“Procesi” nga Franz Kafka

Historia e një njeriu të zakonshëm që papritur përfshihet në një botë makthi të burokracisë pa kuptim është më pak roman dhe më shumë manual punonjësi.

“Catch-22” nga Joseph Heller

Titulli i romanit të Heller-it lidhet me një dilemë të pazgjidhshme të kohës së luftës: të pretendosh se je i çmendur për të shmangur fluturimet ushtarake është vetë provë se je i kthjellët mendërisht.

Në Ungoliant, nëse punoni mirë, do t’ju kërkohet të kaloni në një rol drejtues dhe të menaxhoni njerëz. Nëse punoni keq, do të pushoheni nga puna. Nuk ekziston absolutisht asnjë mënyrë për të vazhduar të bëni atë që ju pëlqen vërtet.

“Valët” nga Virginia Woolf

Rrjedha të ndërgjegjes, individë që shkrihen me njëri-tjetrin, jetë të tëra që kalojnë dhe një ndjenjë e fortë hutimi. Hyrja e përkryer në jetën e zyrës.

“Mos thuaj asgjë” nga Patrick Radden Keefe

Nuk ka rëndësi se për çfarë flet libri. Është thjesht një këshillë shumë e mirë.

“Nesër dhe Nesër dhe Nesër” nga Gabrielle Zevin

Asnjëri prej nesh nuk e ka lexuar në të vërtetë këtë libër, por mendojmë se duhet të jetë një hyrje e shkurtër në menaxhimin e projekteve.

“1984” nga George Orwell

Disa njerëz, me sa duket, e konsiderojnë këtë libër distopik, dhe është e vërtetë se Partia parapëlqen disi më shumë shkopin sesa karotën.

Por ka shumë për të mësuar nga mesazhet e tij kryesore: se shfrytëzimi i të dhënave është një burim i vërtetë avantazhi konkurrues dhe se është më mirë të punosh së bashku drejt një qëllimi të përbashkët, sesa të ndjekësh synimet e tua egoiste.

Winston Smith qartazi nuk është lojtar skuadre dhe të gjithë e dimë sa mirë përfundoi kjo për të.

“Ishulli i doktor Moreau” nga H.G. Wells

Një gjë që mund të thuhet për doktor Moreau është se ai guxoi të ëndërronte. Po, ëndrra e tij mbështetej shumë te viviseksioni dhe disa nga pasojat ishin mjaft fatkeqe.

Por nuk bëhet omëletë pa thyer disa vezë.

Për të qenë të qartë, Ungoliant aktualisht nuk ka plane për t’i kthyer kafshët në qenie gjysmënjerëzore. Por të mendosh ndryshe dhe të dështosh është shumë, shumë më mirë sesa të pranosh kufij arbitrarë. Lexime të mëtejshme: “Frankenstein”, “Dr Jekyll dhe zoti Hyde”.

“Emma” nga Jane Austen

Një personazh që ndërhyn pareshtur në jetët e të tjerëve përfundon duke marrë gjithçka që dëshiron. Dëshmi se mikromenaxhimi mund të shpërblehet vërtet.

“Historia sekrete” nga Donna Tartt

Një i jashtëm i bashkohet një grupi të ngushtë njerëzish, të përkushtuar ndaj një figure të vetme mentori, dhe gradualisht humbet çdo ndjesi morali.

Fakti që personazhet në fund paguajnë një çmim të rëndë për sjelljen e tyre është e vetmja gjë për të cilën mund të ketë vërejtje në këtë libër. Në çdo aspekt tjetër, ai ju tregon saktësisht çfarë mund të prisni nga koha juaj e punës këtu.

“Wolf Hall” nga Hilary Mantel

Një operator jashtëzakonisht i aftë ngjitet në hierarkinë organizative falë meritës, por harron se fati i tij është në duart e një shefi jashtëzakonisht kapriçioz.

Të gjithë ungoliantianët kanë rëndësi, por vetëm njëri prej nesh ka 85% të të drejtave të votës.

Nëse i lexoni të gjitha këto dhe sërish paraqiteni në ditën tuaj të parë të punës, jeni pikërisht lloji i punonjësit që kërkojmë. Me padurim presim t’ju shohim muajin e ardhshëm./The Economist/Monitor/