Prej më shumë se tri dekadash, prioriteti i qeverive shqiptare ka qenë integrimi i vendit në Bashkimin Europian. Madje qeveria aktuale e ka integrimin në BE premtimin e saj kryesor.
Dhe në fakt, procesi formal ka përparuar ndjeshëm vitet e fundit: Shqipëria ka hapur të gjithë kapitujt e negociatave dhe në korrik 2026 mbylli përkohësisht tre të parët.
Por ka të paktën një tregues ku Shqipëria jo vetëm e ka arritur Europën, por tashmë e ka kaluar: çmimet e ushqimeve.
Në vitin 2025, niveli i çmimeve të ushqimeve në Shqipëri arriti në 103 për qind të mesatares së Bashkimit Europian, duke kaluar për herë të parë referencën e 100 për qind. Pra, një shportë ushqimore që mesatarisht kushton 100 në BE, në Shqipëri kushton rreth 103, e matur sipas standardeve të fuqisë blerëse.
Në vitin 2016, kur u shënua dhe niveli më i ulët, që nga 2005-a, kur raportohen të dhënat më të hershme, çmimet e ushqimeve ishin sa 66 për qind e mesatares së BE-së. Në 9 vjet, treguesi u rrit me 36 pikë përqindje.
Ndërkohë, PBB-ja për frymë e Shqipërisë në 2025-n ishte vetëm 43 për qind e mesatares së BE-së, ndërsa konsumi individual aktual për frymë, AIC, që reflekton më mirë fuqinë reale të konsumit të familjeve, ishte 48 për qind, nga përkatësisht 30 për qind dhe 37 për qind në 2016-n, duke mbetur ndër të fundit në Europë.
Çmimet bënë rrugën drejt Europës shumë më shpejt
Ecuria afatgjatë e bën kontrastin edhe më të dukshëm. Në vitin 2005, niveli i çmimeve të ushqimeve në Shqipëri ishte vetëm 73.8 për qind e mesatares së BE-së. Në vitet që pasuan madje pati një periudhë kur diferenca me Europën u zgjerua: në 2013-2015, ushqimet kushtonin vetëm rreth 67 për qind të mesatares europiane.
Më pas tendenca ndryshoi.
Nga 67.7 për qind e mesatares së BE-së në vitin 2015, indeksi i çmimeve të ushqimeve u ngjit në 81.2 për qind në 2019, në 84.9 për qind në 2022, në 90.7 për qind në 2023, pothuajse u barazua me BE-në në 2024 me 99.6 për qind dhe në 2025 e kaloi atë, duke arritur në 102.9 për qind.
Në të njëjtën periudhë, treguesi i konsumit/të ardhurave reale për frymë në raport me BE-në u përmirësua shumë më ngadalë: nga rreth 38 për qind në 2015 në 48 për qind në 2025, vetëm 10 pikë përqindjeje.
Gjatë kësaj periudhe, çmimet e ushqimeve u afruan me Europën mbi tri herë më shpejt sesa fuqia ekonomike e konsumatorit shqiptar.
Por dhe kërcimi i viteve të fundit i të ardhurave duhet lexuar edhe në dritën e rishikimit të popullsisë pas Censit 2023. Numri i banorëve rezultoi rreth 2.4 milionë, nga 2.8 milionë në Censin e vitit 2011, çka, për të njëjtën madhësi ekonomie apo konsumi, rrit automatikisht vlerën e treguesve për frymë.
Për rrjedhojë, një pjesë e përmirësimit është statistikore dhe nuk përfaqëson domosdoshmërisht një rritje me të njëjtën masë të mirëqenies reale të individëve.
Shqipëria, përjashtimi i rajonit
Shtrenjtimi nuk është thjesht një pasojë e faktit që i gjithë Ballkani Perëndimor po konvergon me çmimet europiane.
Në vitin 2025, Shqipëria ishte i vetmi vend i rajonit ku çmimet e ushqimeve e kishin kaluar mesataren e BE-së.
Serbia ishte në 96.6 për qind të mesatares europiane, Mali i Zi dhe Bosnje Hercegovina në 84.6 për qind, ndërsa Maqedonia e Veriut në vetëm 74.3 për qind.
Dhe hendeku vazhdon të zgjerohet. Në korrik 2026, çmimet e ushqimeve dhe pijeve joalkoolike në Shqipëri u rritën me 3.2 për qind me bazë vjetore, pesë herë më shpejt se mesatarja e BE-së prej 0.6 për qind. Në Serbi, ndërkohë, çmimet e ushqimeve ishin 5.6 për qind më të ulëta se një vit më parë dhe në Maqedoninë e Veriut 0.3 për qind më të ulëta.
Iluzioni i rritjes së të ardhurave
Edhe pse të ardhurat për frymë janë rritur shpejt dhe Shqipëria është ngjitur në vendin e tretë në rajon në terma nominalë, me 11.2 mijë dollarë për frymë në 2025, fuqia reale blerëse mbetet dukshëm më e ulët.
Kur korrigjohen sipas çmimeve, Shqipëria zbret në vendin e katërt, me vetëm 23.4 mijë dollarë ndërkombëtarë për frymë, shumë poshtë Maqedonisë së Veriut me 29.7 mijë.
Arsyeja është se vendi është shtrenjtuar shumë shpejt: niveli i përgjithshëm i çmimeve arriti në 72.6 për qind të mesatares së BE-së, ndërsa çmimet e ushqimeve në 102.9 për qind, duke bërë që rritja e të ardhurave të përkthehet në një fuqi blerëse shumë më të kufizuar./Monitor/