Në shumë kompani ekzistojnë njëkohësisht dy realitete. I pari është ai që prezantohet në mbledhjet e bordit, raportet vjetore dhe strategjitë zyrtare: një organizatë ku objektivat janë të qarta, bashkëpunimi funksionon dhe vendimet zbatohen sipas planit. I dyti është realiteti që përjetojnë çdo ditë punonjësit, ku procedurat shpesh anashkalohen, komunikimi nuk rrjedh siç duhet dhe vendimet strategjike humbasin gjatë zbatimit.
Sa më i madh të bëhet hendeku mes këtyre dy realiteteve, aq më e vështirë bëhet për një kompani të arrijë objektivat e saj.
Drejtuesit mund të besojnë se strategjia po ecën sipas planit, ndërsa ekipet në terren përballen me prioritete kontradiktore, mungesë burimesh ose procese që nuk funksionojnë.
Në këtë situatë, problemet nuk lindin domosdoshmërisht nga një strategji e gabuar, por nga fakti që organizata që mendojnë se drejtojnë nuk është e njëjta me atë që përjetojnë punonjësit.
Ekspertët e menaxhimit theksojnë se liderët duhet të kalojnë më shumë kohë duke kuptuar realitetin e përditshëm të organizatës dhe jo vetëm duke analizuar treguesit financiarë apo raportet e performancës.
Bisedat e rregullta me ekipet, vizitat në terren dhe krijimi i një kulture ku punonjësit mund të flasin hapur për problemet janë mënyrat më efektive për të zbuluar pengesat që nuk shfaqen në raportet zyrtare. Vetëm kur këto dy realitete afrohen, strategjia ka më shumë gjasa të kthehet në rezultate konkrete dhe organizata fiton aftësinë për t’u përshtatur më shpejt me ndryshimet e tregut./Harvard Business Review/ Monitor/