Sikur t’isha Albin djali!
nga Agim Popoci
Nëntëdhjetë vjet pas romanit epistolar të Haki Stërmillit, kur KQZ në Kosovë shpalli rezultatet e zgjedhjeve parlamentare të 7 Qershorit ndërsa ky shtet më i ri në Evropë vazhdon të përballet me kufizimet e shoqërisë shqiptare për të menduar me zë jo si Qeveria, si dhe të lejohet zgjedhja personale për të gjithë ata që mendojnë si Lëvizja Vetëvendosje fituese edhe në këto zgjedhje, para liderit të kësaj force politike, Albin Kurti, është një plagë e madhe të cilën ai duhet të guxoj ta prek ashtu siç bëri vëllai i tij për nga ideologjia në vitin 1936: konfliktin mes besimit, traditës dhe lirisë personale!
Sikur t’isha Albin djali, nuk do të shpenzoja kohë duke menduar nëse njerzia do të kishte histori turpesh dhe nuk do ta çante kokën për të shkuar edhe drejt zgjedhjeve të radhës me dështimin e krijimit të institucioneve, por do të mendoja seriozisht se si ta zgjidhja çështjen e Presidentit të Republikës, sot, kur ka vetëm 53 mandate ose 47.13% të votave dhe pjesëmarrja në zgjedhje ka pësuar rënie katastrofike prej 37%; Sepse, fituesi ka përgjegjësi dhe jo ai subjekt politik që feston kur merr 20% të votave!
Jo për të mbyllur gojët e liga, as për ta bërë botën e Dijes sa më pak patriarkale ndonëse me mirëkuptim ndaj vendosmërisë së saj në luftën kundër botës së vjetër, Sikur t’isha Albin djali, urgjent do të ulesha në bisedime me partinë e dytë fituese, PDK me 19.24%, jo për ti treguar se kush është fituesi apo i zoti shtëpisë në këtë vend, por për të tejkaluar sa më shpejtë këtë situatë me Partinë Demokratike të Kosovës e cila ka potencial të mjaftueshëm për ti dhënë këtij vendi edhe një President; Dhe, duke mbyllur kështu gjithë atë furtunë që krijoi LDK në gotën e saj pasi lejoi ti mbushet më shumë me uthull se sa më me musht vetëm për të kënaqur orekset e Devollëve!
Kështu, do të mbyllet dhe një garë e pështirë mbi meritat e luftës edhe 27 vjet pas çlirimit të Kosovës! Ku Albin Kurti me LVV, në vend se të shpenzoj energji për të dëshmuar atdhedashurinë e saj në luftë përballë rivalëve të saj politik që vazhdojnë dhe tundin flamurin e çlirimtarit, le të bazohet te Franca që e kanë aq shumë për zemër dhe fushatën ku atje bënë simotrat e Albinit, Partia Komuniste dhe Partia Socialiste, në zgjedhjet parlamentare të 11 Marsit të vitit 1973; Mos ju tregoi njeri francezëve në fushatën e këtyre zgjedhjeve se çfarë bënë në luftë edhe 27 vjet pas fundit të luftës së dytë botërore apo u qartësuan se për çfarë shteti angazhohen këto parti të majta dhe Golistët konservatorë që fituan zgjedhjet me projektin e tyre për të ruajtur kohezionin social, duke përzier ekonominë e tregut me ndërhyrjen e planifikuar të shtetit për të udhëhequr zhvillimin industrial, dhe, jo duke ndërhyrë me broçkullat e Hekuran Muratit që zhvillimin e sheh me ndihmat sociale të qytetarëve të varfër të Kosovës, të cilët edhe 18 vjet pas pavarësisë ende nuk kanë fond pensional!
Sikur t’isha Albin djali nuk do ta luaja rolin e kancelarit të Gjermanisë, Friedrich Merz, jo vetëm pse nuk e bënë dot kristiandemokratin gjerman sepse është i majtë, por, edhe përvojat e Edi Ramës dhe Aleksandar Vuçiçit me Angela Merkel, treguan se dy liderët më të dështuar në Ballkanin Perëndimor ishin ata që ishin më të afërt me kancelaren gjermane dhe detyrimisht shumë larg Washingtonit, të cilin e kundërshtuan!
Shembull i freskët është kundërshtimi i gazit amerikan dhe lejimi që kjo çështje të bëhet rajonale e botërore, ndonëse mund të merrte zgjidhje në një rreth të ngushtë të mazhorancës qeverisëse, pa pasur nevojë të hidhet në pazarin e gjësë së gjallë të Zuckerbergut!
Ose, dhe tani që është hedhur në këtë Pazar, sikur t’isha Albin djali nuk do ti harroja kurrë afganët që u lanë nga Bideni i Alexit në duart e talebanëve ndonëse ishin luajal ndaj fatkeqësisë njerëzore “Soros”, ndërsa Merkel e Macron as në këtë ditë të turpshme për BE, Gjermaninë dhe Francën, nuk kishin kurrfarë informacioni se çfarë po ndodhte në terren; Nëse LVV mendon për evakuim të sigurt për të tilla raste, kjo është tjetër çështje, sepse në rastin e afganëve, forcat gjermane dhe franceze vërtetë e kryen këtë operacion me sukses, por, për perëndimorët dhe jo vendasit që i kishin shërbyer Perëndimit, që i lanë në mëshirën e fatit!
Ti thuash sot jo gazit amerikan, nuk është se zemërohet Perëndia, por është shumë më e rëndë se ti shkurtosh flokët Dijes, aq më shumë kur për paruker ke Presidentin e Francës, Emmanuel Macron, edhe kur ai të pret me të gjithë nderimet shtetërore; Sepse, thjeshtë, mikun e shkjaut nuk e bënë dot mik sikur edhe vetë Nexhmije Xhuglini të zgjohet nga varri për të shënuar në librin e përshtypjeve atë që mendon për këtë veprim, siç bëri me Haki Stërmillin!
Në fund, për të mos ulur pjesëmarrjen nën fundin turpërues të 7 Qershorit – 37%, për të mos ju bashkuar sharlatanit Volodymyr Zelenskyy që përbuzë Presidentin e Shteteve të Bashkuara në prehërin e Macron dhe Merz dhe zverdhet kur i del përballë Donald Trump, për të mos dëgjuar përralla me Bashkimin Evropian nëse kundërshton SHBA-në, për mos këmbëngulur në refuzimin e koalicioneve për Presidentin me subjekte që nuk varen nga Devollt, duke pasur parasysh se PS në Francë ishte pjesë e 27 qeverive por vetëm 17 herë i ka drejtuar ato, ndërsa shikon shtetin gjerman që nuk e furnizon Kosovën me fabrika por me përgjime të rivalëve politik, vetëm duke perifrazuar Dijen e Haki Stërmillit, gjenë rrugëzgjidhjen e vetme të fatit të kësaj drame kosovare:
Unë, po t’isha Albin djali, do t’i tregojsha botës shqiptare se dora që përkund djepin asht ajo që e rrotullon boshtin e fatit të njerzis, Amerika!
