nga Agim Popoci
Liderët e LVV dhe LDK, Albin Kurti dhe Lumir Abdixhiku, dolën triumfalisht nga takimi për ti thënë miletit se kishin ra dakord për kandidatin konsensual për President të Kosovës, Bekim Sejdiun!
Derisa kundërshtarët politik të Albin Kurti shtypën butonin dhe buzhalët filluan të gërmonin nëpër karrierën e Ish-Gjyqtarit të Gjykatës Kushtetuese, ndërsa rivali i përbetuar i Lumirit, Avdullahu, po tundte parimin politik dhe institucional duke kundërshtuar këtë kandidaturë, duhet thënë që në krye të herës se Bekim Sejdiu nuk i hyn njeriu në punë si President, përderisa nuk gëzon mbështetjen e një shumice e cila garanton stabilitet, realitet, të cilin mund ta prodhonte vetëm PDK!
Gjithsesi, Albin Kurti kërkoi vetëm 81 vota, dhe me Lumir Abdixhikun e mendoi se mund t’ia arrijë këtij qëllimi, pa menduar se si do ti kaloj në të ardhmen gjithë ato pengesa ligjore që kërkojnë 2/3 e votave; Apo, edhe e ka menduar, që kosovarët tashmë janë ambientuar dhe bashkëjetojnë me krizat politike!
Por, jo vetëm dardha e ka bishtin mbrapa, e ka edhe kandidimi i Bekim Sejdiut!
Në radhë të parë, por jo pa u vonuar shumë ishin buzhalët, që pasi gërmuan nëpër tenderë, gjetën emrin e kandidatit konsensual për President me 100 mijë euro në dorë nga Qeveria e Albin Kurtit!
Kjo për çdo qytetar të Kosovës së varfër është shumë, por, shqipet e malit nuk është se i tronditi kjo shifër kur spiunë ordiner të UDB-së si Fatmir Sheholli, marrin ku e ku tenderë më të mëdhenj nga ky shtet i Kosovës dhe nuk e vret kush mendjen!
Edhe që e kundërshton Avdullah Hoti nuk është ndonjë problem sepse deri më sot, Avdullahu prej se ka hy në politik nuk e ka kuptuar kurrë Lumir Abdixhikun, dhe të vetmin njeri që e ka kuptuar dhe atë në gjuhën serbe, është shprehur madje edhe publikisht për këtë gjë që në takimin e tij të parë në Bruksel, është Presidenti i Serbisë, krimineli Aleksandar Vuçiç!
Kjo kundërshti për Bekim Sejdiun bëhet edhe më e pakuptimtë kur i referohet parimit politik dhe institucional duke kërkuar një figurë unifikuese, e cila ndërton konsensus përtej interesave partiake dhe përfaqëson interesin e përgjithshëm të qytetarëve!
Duke i besuar Avdullahut se nuk e ka për arsye personale dhe dhe duke lënë mënjanë vendimin e Gjykatës Kushtetuese me relator Bekim Sejdiun që i pushoi mandatin e Kryeministrit, është e habitshme se si nuk ka reaguar Avdullahu në emër të këtij parimi politik dhe institucional, kur asnjëri prej Presidentëve të Kosovës së pasluftës nuk e ka plotësuar, madje as Presidenti historik Ibrahim Rugova, emrin e të cili Avdullahu aq shumë e keqpërdor!
Tashmë kur ai dhe paraardhësi i tij Kryeministër Isa Mustafa e shkërmoqën Lidhjen Demokratike të Kosovës, Avdullahu kujtohet për elektoratin e Lidhjes Demokratike të Kosovës, dhe duke e konsideruar si zgjidhje të imponuar atij i krijon përshtypjen se LDK ka penguar edhe kandidatura të tjera politike, vetëm për t’i hapur rrugë një kandidature që, në thelb, është po ashtu politike.
Shumë fjalë nga goja e një akademiku por nuk e thotë qartë ashtu siç kërkon një qëndrim të qartë nga LDK, se kandidatura e Bekim Sejdiut për President të Kosovës është kandidaturë e Albin Kurtit!
Vetë spektakli dëshmoi se Lumiri Abdixhikut po i bëhet një nder i madh me publikimin e emrit, dhe të gjithë u habitën pse Bekim Sejdiu u kundërshtua nga PDK dhe Aleanca!
Por, President i Kosovës në këtë rast mund të ishte vetëm një kandidat i propozuar nga LDK, dhe është e patolerueshme që një parti të cilën e krijuan intelektualët të shkërmoqet nga injorantë që sistemi ju ka mundësuar të bëhen edhe pedagogë, e për faqe të zezë edhe akademikë!
Sepse, po të mos ndodhte kjo, nuk do të kishim një krizë të tillë politike ku shumica e intelektualëve sot e kanë për turp të kandidohen për President të Kosovës nga ky llum politik, dhe refuzojnë çdo mundësi!
Vetëm kur Albini të ulet me këmbë në tokë, kur Lumiri me Avdullahun e shoqen e tij ta braktisin politikën duke çliruar LDK-në, dhe, kur PDK të fshijë nga strukturat e saj gjithë ata persona që baltosën këtë parti, në Kosovë mund të flitet për negociata dhe vendime të partive parlamentare; Deri atëherë politika kosovare nuk do të ketë kuptim!
Po, zgjidhje madhore mund ti jap edhe një parti e re me kusht që të drejtohet nga ata që kanë lindur pas 12 Qershorit të vitit 1999!
Deri atëherë, Presidenti i Kosovës nuk do të zgjidhet as me një konsensus, siç e ka menduar Kushtetuta dhe as siç e përrallos Avdullah Hoti me figurë unifikuese, por thjeshtë do të plotësohet një vend pune që ngeli bosh; Po doli edhe nga zarfi, pak rëndësi ka!