Me Proletariatin e Algoritmit erdhi në pushtet sot e akuzon, Rama: Demokracia po përballet me njeriun që s’ka ndërtuar asgjë në jetën e tij!

Kryeministri Edi Rama e nisi fjalën e tij para Grupit Parlamentar të PS ashtu siç pritej, me protestën qytetare në Bulevard, për Zvërnecin tha se u bë pjesë e një lufte ideologjike sepse bota nuk u zgjua nga Narta, por nga emri i Kushner dhe hija e vjehrrit të tij, por, kur u fut në thellësinë e problemit që po përballet kjo qeveri, Kryetari i Partisë Socialiste nxori kokën duke fol pikërisht me atë që nuk po e mund dot, Algoritmin!

Algoritmin me të cilin erdhi në pushtet pa bërë asgjë në jetën e tij, dhe, sot, kur përkundër propagandës së hatashme që përdor dhe opinionin publik që manipulon edhe me dorën e pushtetit, Edi Rama i thotë qytetarit shqiptar, atij që po vuan nga Rama sapo ai shkeli në pushtet, se shekulli XXI po prodhon Proletariatin e Algoritmit. Sipas Kryeministrit Rama, fuqia e Algoritmit i ka dhënë njerëzve diçka që dikur fitohej vetëm me vite pune, dukjen, dhe sot demokracia po përballet me njeriun që s’ka bërë kurrë asgjë në jetën e tij dhe që kërkon të qeverisë vendin, por mashtron edhe kur flet para të ngjashmëve dhe gjithë atij llumi që ka hedhur në mesin e qytetarëve në Bulevard nga Fron Nahzi i Sorosit e deri tek zagarët e Yuri Kim!

“Prej 20 ditësh Shqipëria u kthye në syrin e një cikloni dixhital. Një vorbull më e madhe sesa përmasat e vendit tonë. Kjo vorbull përfshiu të reja, të rinj, patriot dixhitalë, komedianë të kthyer në kandidatë, delirantë me qeleshe, njerëz nga të gjitha kontinentet, media sociale dhe tradicionale nga të gjitha kontinentet, parti politike në Europë dhe në SHBA, aktorë të biznesit të turizmit në rajon dhe aktorë shtetërorë malinj ndaj Shqipërisë. Natyrisht edhe karavidhet opozitare të vendit tonë.

Befas Zvërneci u bë kërthiza e botës, ku po vendosej fati i ngrohjes globale. Bulevardi i Tiranës u bë sheshi ku qindra mijëra njerëz, sipas vetë Sanders, iu turrën oligarkisë botërore. Bota shqiptare u njehsua me histerinë e kanaleve sociale, duke bashkuar në një armatë të vetme çlirimtare zogjtë më elegantë të botës, Flamingot, me fundin e kazanit dixhital,” tha Edi Rama duke përsëritur se protesta ka të bëjë me Presidentin amerikan Trump.

“Degradimi i dhunshëm i një sherri vulgar mes rojeve të sigurisë private dhe një protestuesi u bë zanafilla e një lufte globale online, ku nuk mbeti llogore pa shkrehur municionet përkatëse. Po të ishte për botën e Nartës, ajo mund të ishte kthyer qetësisht edhe 10 vite më parë, kur flamingot nuk shtegtonin më drejt lagunës së saj, sepse i priste plumbi i gjuetarëve të dehur me dy këmbë.

Bota nuk u zgjua prej fatit të Nartës, por prej emrit të Kushnerit dhe hijes së vjehrrit të tij, të cilin e urrejnë për vdekje të gjitha armatat online. Dhe si në një film, bulevardi përputhi atë arenë të frikshme me krejt armatën e urrejtësve shqiptarë, online dhe offline. Jo kundër Trumpit, por ndaj meje dhe ndaj jush. I gënjeu mendja se çadra globale e kësaj proteste do të bënte mrekullinë që nuk e bëri dot çadra lokale e protestës së Lulit tim dhe kështu do të laheshin dy hesape të vjetra. Bota e madhe do ta turpëronte Trumpin në betejën e Nartës,” tha Rama duke u bërë për momentin edhe i sinqertë, pikërisht ashtu siç veproi vetë, se në Shqipëri politika bëhet jo për të zgjidhur problemin, por duke u siguruar që problemi të vazhdojë. 

“Ne mund të bëjmë vetëm atë që bëhet për të kuptuar politikën sot. Ka shumë nga kjo e sotmja, që filozovë e historian e kanë përshkruar kohë më parë se të vinim ne, Facebook e Tik Tok. Ata mund të na ndihmojnë të kuptojmë atë që po ndodh. Njëri prej atyre që nuk jetoi në epokën e internetit, na ndihmon ta kuptojmë shumë më shpejtë mekanizmin që ushqen me kaq sukses historinë e algoritmeve. Kur kritika bëhet identitet dhe kur njeriu nuk lufton më që problemi të zgjidhet, por që të mos mbarojë kurrë. Sepse kur problemi zgjidhjet, duhet të gjendet një problem tjetër.

Natyrisht politika s’është kuzhinë, por mekanizmat njerëzore nuk ndryshojnë aq shumë dhe as ata politikë jo e jo. Objekti ndryshon, mekanizmi mbetet. Sot është një projekt, nesër një ligj, pastaj një aleacë, pastaj një roje apo polic i dehur. Nuk ka rëndësi objekti, rëndësi ka që motori të mos pushojë. Sepse kur pushon, nuk ka më lëndë djegëse,” tha Rama para Grupit Parlamentar të PS duke shtuar se në epokën e rrjeteve sociale protestat nuk zhvillohen më vetëm në shesh, por shërbejnë gjithnjë e më shumë si material për algoritmin në rrjetet sociale, të cilat favorizojnë konfliktin, zemërimin dhe përplasjet.

“Kush mendon se me like dhe follwersa bën politikë, ose bën vetëm politikë, bën gabim. Me likes bën shërbimin e atyre oligarkëve me të mëdhenj të planetit, që përmes algorimit pasurohen çdo ditë. Algoritmi nuk shpërblen qetësinë sepse qetësia është armik i algorimit, algoritmi nuk shpërblen nuancat, i fsheh, sepse nuancat janë kundërshtare të algorimit. Alogritmi nuk e do arsyen, prandaj në të gjitha postimet, në të gjitha platformat që janë të mërzitshme, kanë një shpërndarje shumë më të ngadaltë se sa ato që janë tërheqëse.

Algoritmi është aty për të shpërblyer konfliktin, indinjatën, frikësimin e të tjerëve. Sepse frikësimi prodhon klikime, klikimet prodhojnë kohë dhe koha prodhon para. Për herë të parë në histori, ekonomia e vëmendjes është bërë ekonomi politike, sa më shumë zemërim aq më shumë shikueshmëri, ndikim, pushtet, mbi skllevërit e algoritmeve. Kjo është arsyeja pse sot protestat nuk zhvillohen vetëm në shesh, por kanë nevojë për një shesh thjesht si përfaqësim i një lukunie që proteston në algoritëm. Madje sheshi është studio televizive, është vendi ku filmohet materiali për ta ushqyer algoritmin dhe për ta justifikuar atë.

Kjo është beteja e kohë sonë, s’ka lidhje me të majtën dhe të djathtën, por me konfliktin. Kush kërkon like dhe follow me zemërim, punon kundër fëmijëve të tij,” tha njeriu i cili më shumë se asnjë lider politik në Shqipëri e ka përdor Algoritmin dhe ka manipuluar me opinionin publik në mënyrë të përsosur dhe sot e kritikon kur kundërshtarët e përdorin si mjet kundër pushtetit të tij të dështuar.

“Kush shkon dhe kërkon një like dhe një folloë me zemërim, punon kundër fëmijëve të tij. Çdo kohë prodhon një figurë të saj karakteristike. Nëse shekulli 19 prodhoi proletariatin industrial, shekulli 20 prodhoi shoqërinë e mas-medias, shekulli i 21 po prodhon proletariatin e algoritmit. Një klasë e re që nuk e bashkon puna, por vëmendja. Nuk e bashkon prodhimi, por shija e konsumimit të vetes në ekran. Dhe mbi të gjitha e bashkon një iluzion shumë i madh, që sa më shumë të dukesh, aq më shumë autoritet ke. Unë s’kam besuar se demokracia është pronë e ekspertëve dhe politikanëve, sepse realisht besoj se është pronë e qytetarëve. Liria e fjalës në demokracitë funksionale nuk e ka përmbysur kurrë ligjin e pashkruar të gravitetit të dijes. Në bazë të dijes, vendimmarrësit kanë marrë vendime.

Sot për herë të parë në histori demokracia po përballet me njeriun që mund të mos ketë ndërtuar kurrë asnjë gjë, që mund të mos ketë bërë asnjë shkollë dhe që nuk ka administruar kurrë një zyrë me 3 vetë. Megjithatë ky tip zgjohet në mengjes, me bindjen që e kupton shtetin më mirë se kushdo. Sepse algoritmi i ka dhënë atij diçka që dikur fitohej vetëm me vite pune, dukjen. Vendosjen e vetes në vëmendjen e të tjerëve. Jo duke bërë ndonjë propozim për atdheun, por duke thirrur ‘vdekje tradhtarëve’ të atdheut. Nuk ka rëndësi nëse ajo që shpërndahet është e drejtë. Mjafton të jetë e fortë dhe skandaloze. Pikërisht në këtë klimë ndodh edhe diçka tjetër. Sapo krijohet një krizë, shpërthen një ekzaltim kolektiv, duke pritur të gjithë të bëhen pjesë e saj, për faktin se është krijuar një skenë për t’u dukur dhe për të mbledhur babëzinë që algoritmi njësoj si droga ta nxit që të shtojë dozën,” Kryetari i PS para Grupit Parlamentar ndërsa akuzoi kritikët e Zvërnecit që sipas tij përpiqen të ndërtojnë karrierë politike mbi konfliktin dhe zemërimin e prodhuar në rrjetet sociale, sikur nuk është ai që për katër herë u bë Kryeministër jo për shkak të premtimeve që realizoi por për shkak të zemërimit që prodhoi kundër Sali Berishës.

“Por ata të karrierës janë më qesharakët. Sepse se kanë marrë vesh qe me PS dhe ne nuk fitohet duke dalë me lugën e ndryshkut në tregun e karrierave të humbura. Algoritmi e ka të domosdoshme të shfaqet edhe profetët që lajmërojnë fundin e botës analistët që bwjnw analiza pa fakte, strategët që nuk dinë çdo të thotë të bësh strategji sektoriale. Për ta nuk ka rëndësi, se ca ndërtohet, për ta ka rëndwsi se çfarë duhet shembur dhe si ta shembin, se vetëm në rrënojat e punë së tw tjerëve ata mund të ngrihen në piedestalin e madhështisë, në skenën virtuale ku marrin liket, follwersat.

Për ta çdo incident është një revolucion. Sa vite kemi që i dëgjojmë paralajmëruesit e stuhive të ardhme, për fundin e kësaj force politike, çdo protestë është rast për përmbysje, jo për temën. Çdo protestë për temën është gjëja më legjitime, dhe kur ti je gati të ftosh nw diskutim për të kuptuar se si mund të adresohet tema më mirë, aksush nuk paraqitet sepse të jesh pjesë e cunamit është shumë më e rëndësishme se të jesh pjesë e zgjidhjes. Secili kërkon diçka, e kërkon përmes asaj vale çmendurie, duke ushqyer algoritmit dhe të kundërtën e asaj për të cilën pretendon se është atje,” tha Edi Rama dhe ndonëse parrullat e protestuesve janë të kuruara me kujdes nga një dorë komuniste, ku e gjithë familja Berisha akuzohet pa dallim ndërsa ajo e Ramës as që përmendet, ai i dha përgjigje thirrjes ma pa lidhje që bëhet në protestë, Edi Rama ka mbaru!

“Për t’i dhënë kësaj një pathos revolucionar, aty në sheh nis refreni Edi Rama ka mbaru. Puna është se ikën mbrëmja dhe ikën mëngjesi, aty s’ka njeri se sheshi hapet në mbrëmje, ndërkohë që unë jam këtu, ne jemi këtu. E nesërmja vjen, vitet ikin, profecia vazhdon, sepse edhe po s’u bë e vërtetë, bëhet virale dhe ja ku jemi sot. për dekada me radhë kemi luftuar për lirinë shprehjes, me të drejtë, pa të s’ka demokraci, por ndërkoha pa e kuptuar kemi hyrë në një ferr tjetër social.

Epokë ku problemi është pakufijshmëria e lirisë së shpërndarjes. Sot s’ka nevojë të censurosh faktet,. Mjafton t’i mbysësh. Kjo është situatë re kohës sonë, fakti dhe gënjeshtra janë dy njësi të mënyrës si funksionon algorimit, që nuk pyet kush ka të drejtë, por kush e merr peng më gjatë vëmendjen. Atij i jep shtysë tjetrit i ul shpërndarjen,” tha Kryeministri dhe duke mos i dhënë përgjigje atyre që folën për takimin e Arubës nga kriminelët, SPAK e deri tek ish-propaganduesit e tij kundër Berishës që sot kanë ndryshuar klientelën, ai mohoi diçka për të cilën nuk e ka akuzuar njeri: Nuk kam qenë kurrë në Aruba!

“Fatos Lubonja kërkon llogari nga unë për Arubën. Në të gjithë historinë e njerëzimit, që kur janë vendosur rregullat e qytetërimit romak, llogaria jepet në bazë të fakteve. Çfarë vlere ka që unë të them se nuk kam qenë kurrë në Aruba, nuk e di fare për çfarë bëhet fjalë, nuk kam dërguar kurrë njeri? Këto nuk kanë vlerë, sepse Aruba është bërë e vërtetë, është nxjerrë në këtë fushën e algoritmit, është ricikluar në pafundësi dhe është bërë e vërtetë. 

Siç është bërë e vërtetë që unë jam një konsumator kokaine. Fjala “drogagji”, “ik mor drogagji”, është një refren që mua më ndjek si e vërtetë. Siç është e vërtetë që unë kam akuzuar tim atë për marrëdhënie me time shoqe dhe për atësinë e djalit tim, është bërë e vërtetë çfarëdo të them unë. Nuk kanë rëndësi letrat e gjykimit, algoritmi e ka bërë të vërtetë, siç kanë bërë të vërtetë që unë jam një kusar që marr pjesën time nga çdo lloj gjëje që bëhet në Shqipëri. Për këtë arsye nuk e them këtë gjë rregullisht, se nuk ka asnjë vlerë.”

Gjithë pjesa tjetër e fjalimit ishte vazhdim i analizës së shefit të parë të Sorosit në Shqipëri, Fron Nahzi, ku Edi Rama hapi portën i fundit për ti thënë shqiptarëve që po protestojnë se një qeveri nuk e dorëzon kurrë timonin te zhurma dhe udhëheqësi i shkon qëllimit të tij deri në fund, duke harruar pse e bër injë gjë të tillë me të ngjashmit më 1996, 1997, 2009 dhe së fundi 2011 kur i vuri flakën Tiranës.

“Kur ka momentet të tilla, kam kënaqësi të kujtojë një hollësi te Homeri, ‘kur Odiseu afrohet pranë sirenave dhe refuzon që t’i dëgjojë’. Përkundrazi, ai insiston që t’i dëgjojë, sepse vetëm ai që i dëgjon kupton sesa i madh është tundimi. Ai bën edhe një gjë tjetër, lidhet shumë fortë te direku i anijes, jo se s’ka besim te vetja, por se ai nuk e negocion destinacionin. Dhe atë që vetja mund t’ja bëjë duke e hedhur në ujë pas sirenave, ai e ndalon me litarët që lidh veten te direku.

Sepse ai e di që çdo gjë mund të ndodhë, por qëllimi është ç’ka e ka çuar deri aty dhe ç’ka e çon deri në fund. Një qeveri s’ka të drejtë të mbyllë veshët, por të dëgjojë. Ata janë dëgjuar. Nuk duhet që një qeveri t’ja hedhë gjithë fajin Algoritmit, nuk është ky rasti. Por ka një gjë që një qeveri nuk e bën kurrë nëse është aty me një destinacion. Një qeveri nuk e dorëzon kurrë timonin te zhurma. Një grup udhëheqësish nuk i jepet zhurmës.

Sa më shumë zhurma zmadhohet, aq më shumë një grup udhëheqës forcon identitetin e vetë, duke bashkuar të gjithë në emër të destinacionit. Nuk ndërtohet një shtet si ai që ne po ndërtojmë dhe nuk çohet deri në fund një mision historik si ky që na ra ne, për ta bërë Shqipërinë pjesë të BE-së, duke i dhënë Shqipërisë momentin e dytë më të madh pas lidhjes së Prizrenit, nëse qeveria e tij merr drejtim nga fryn era dhe sugjestionohet nga zhurmat, erërat, sirenat e dallgët. Me çdo çmim, një grup udhëheqës i shkon deri në fund.”